سلام دوستان همراه . دارم به یه سفر راه دور می رم . ده دوازده روزی نیستم . اگه بر نگشتم حلالم کنین و اینو به عنوان آخرین شعر ازم داشته باشین . اگرم برگشتم که بازم با شعر های ناقابلم مهمون دلای مهربونتون هستم . برای سلامتی همه ی مسافرای دنیا دعا کنین و منو هم فراموش نکنین ...

دیگر از اشتباه می ترسم

از نگاه و گناه می ترسم

« زهر عشقی چشیده ام که » هنوز

از سپید و سیاه می ترسم

به دل سر به زیر می خندم

از دل سر به راه می ترسم

از کلاه بدون سر نه ، ولی

از سر بی کلاه می ترسم

یوسفم مانده از دعای تو دور

از دل سرد چاه می ترسم

من پلنگی شکسته بال و پرم

از پریدن به ماه می ترسم

گفته بودی نکن نگاه مرا

گفته بودم که ... آه ... می ترسم

به امید دیدار مجددتون . یا علی ...