من بی تو

خلوت من با کریستیان بوبن

manebito — Mon, 12 Oct 2009 16:42:18 GMT

وقتی ما شادیم ، خدا بیدار می شود .

چشم به راهم . همه ی زندگی ام چشم به راه بوده ام . همه ی زندگی ام چشم به راه خواهم ماند . ناتوانم از گفتن اینکه چقدر انتظار می کشم ، نمی دانم چه کسی می تواند به این انتظار دراز پایان دهد . من که برای دستیابی به این پایان بی تابی نمی کنم . زمان حال واقعی است ، واقعیتی لبریز از روزن ، همچون هوا . آنچه چشم به راهش هستم ، به راستی وجود ندارد تا بتواند از روزنه ای در این زمان سر بیرون آورد . توضیحی در این باره ندارم . چرا باید همیشه توضیح داد ؟

قادر نیستم از چیزی جز عشق سخن گویم ، اگر چه از آن چیزی نمی دانم . کوشیده ام ، نمی توانم و ملال خاطر همچون جزائی عاجل درمی رسد . نسبت به هرآنچه از سنخ معلومات است بی اعتنایم . حتی شناخنی که از خویش دارم ، مرا از فرط ملالی عمیق از پای می افکند : خویشتن را در هیچ تصویری ، در هیچ حکایتی ، در هیچ خاطره ای باز نمی یابم ، گوئی هرگز اینجا نبوده ام .

در آشپزخانه رزهای کوچک پرستیدنی اند . دوتای آنها به یکدیگر تکیه داده و گرم گفتگویند . وقتی خانه را ترک می کنم نگاهی به آنها می اندازم و احساس کسی را دارم که از روشنائی فاصله می گیرد .نوک گلبرگهایشان سیاه می شود و در هم فرو می پیچد ، مثل کاغذی که کسی به شعله نزدیک می کند .زندگی ام بسیار زیباتر است هنگامی که من در آن نیستم .

سلام مجدد ...

manebito — Tue, 15 Sep 2009 18:20:18 GMT

دوستان عزیز هم استانی فرم شرکت در کنگره دفاع مقدس رو که تو پست قبل توضیحش رو دادم براتون توی لینکای زیر گذاشتم .شرکت کنین . خوشحال میشم تو شهر خودم ببینموتون ...

یا علی ...

روی فراخوان

پشت فراخوان

سومین کنگره شعر دفاع مقدس استان سمنان

manebito — Tue, 08 Sep 2009 19:11:18 GMT

سلام

این پست مخصوص دوستان خوب هم استانیه :

۱۰ آبانماه سومین کنگره شعر دفاع مقدس استان سمنان در شهرستان گرمسار برگزار میشه که مهلت ارسال آثار تا ۱۵ مهرماه مشخص شده . فعلاْ بخشهای کنگره رو می نویسم تا کاراتون رو آماده کنین در یکی دو روز آینده دعوتنامه رو براتون اسکن می کنم میذارم تا هم شرایط کامل رو بخونین هم فرم شرکت در کنگره رو پر کنین . شعرها در قالبهای مختلف و حداکثر سه اثر در هر بخش زیر می تونه باشه :

۱ ) دفاع مقدس

۲ ) مقاومت فلسطین و لبنان

۳ ) بهره گیری شعر دفاع مقدس از مضامین و مفاهیم عاشورایی

۴ ) کودک و نوجوان و دفاع مقدس

در ضمن آثار نباید در جائی ارائه یا چاپ شده باشه ... همونطوری که گفتم ، آدرس و بقیه شرایط و فرم شرکت رو بزودی براتون میذارم .

منتظر باشین ...

یا علی

همینجوری ...

manebito — Sun, 23 Aug 2009 18:24:04 GMT

سلام . فقط می خواستم بگم زنده م ...

من همانم که تو ... همان که منم

من که سرخ است از تو پــیــرهنم

من که پـوسـیده زیـر یـک خــــروار

خــاطــرات خــراب و خـیـس تـنـم

سـر خـــاکم بـیـایـی می بـیـنـی

بوی خــوبــی نـمـی دهـد کـفنم

تـُـف بر آن شب که ناگهان دیدم

نامت افـتـــاده اسـت در دهـنـم

کـَـندمت از تـهِ تـه ... از ریـشــه

بـلـکــه ایـنـگــونه از تو دل بکنم

کــنـــدم امـــا تــو بــاز روئـیــدی

مــثــل مــوهــای زائـــد بــدنــم ...

پانوشت : از دوستانی که توقع دید بازدید و پیغام پسغام دارن بخاطر مشغله زیاد معذرت می خوام ، فرصت کنم به تک تکتون سر می زنم . نظر یادتون نره . یا علی ...

برگشتم ...

manebito — Mon, 20 Jul 2009 21:12:04 GMT

سلام دوستان . متاسفانه یا خوشبختانه من باز برگشتم . سفری دور و دراز بود به سرزمین دوستان چشم بادومی " چین " . در وصف این مردم همین بس که با میانگین حقوقی کمتر از همین چندرغاز حقوق ما میانگین طول عمرشون حدود بیست سال از ما بیشتره و این یعنی راحتی ، خوشی ، رفاه ، بهداشت ، امنیت ، امید به زندگی و ... یعنی تموم اون چیزایی که ما فقط ادعای داشتنشو داریم .

تو یکی دوتا پست قبل یه غزل گداشته بودم که مطلعش قرار بود شروع یک چاپاره بشه ولی غزل شد . حالا چارپارشو بخونین :

خسته ام ، مثل مرغ عشقی که

آسمان بسته هر دو بالش را

خسته از دست کودکی گستاخ

که به دستم گرفته فالش را

خسته ام مثل ماهی قرمز

که ته حوض در لجن مانده

مثل روحی غریب و سرگردان

که اسیر تن و بدن مانده

شاید اصلاْ خدا نمی خواهد

که به من روی خوش نشان بدهد

سهمم از عشق اینکه دستش را

پشت یک پنجره تکان بدهد

که دلم بسته ی کسی باشد

که دلش پیش دیگران باشد

این همه آب و آبی و باران

سهم من یک ته استکان باشد

خسته ام بس که بازی ام دادی

خسته ام بس که بازی ات کردم

با خودم فکر می کنم شاید

شاید این بار راضی ات کردم ...

یا علی ...

می ترسم ...

manebito — Mon, 06 Jul 2009 19:07:54 GMT

سلام دوستان همراه . دارم به یه سفر راه دور می رم . ده دوازده روزی نیستم . اگه بر نگشتم حلالم کنین و اینو به عنوان آخرین شعر ازم داشته باشین . اگرم برگشتم که بازم با شعر های ناقابلم مهمون دلای مهربونتون هستم . برای سلامتی همه ی مسافرای دنیا دعا کنین و منو هم فراموش نکنین ...

دیگر از اشتباه می ترسم

از نگاه و گناه می ترسم

« زهر عشقی چشیده ام که » هنوز

از سپید و سیاه می ترسم

به دل سر به زیر می خندم

از دل سر به راه می ترسم

از کلاه بدون سر نه ، ولی

از سر بی کلاه می ترسم

یوسفم مانده از دعای تو دور

از دل سرد چاه می ترسم

من پلنگی شکسته بال و پرم

از پریدن به ماه می ترسم

گفته بودی نکن نگاه مرا

گفته بودم که ... آه ... می ترسم

به امید دیدار مجددتون . یا علی ...

manebito — Mon, 08 Jun 2009 21:21:18 GMT

دوستای خوب و گلم سلام . می دونم در اون حدی نیستم که کسی منتظر این باشه که برم و به وبلاگش سر بزنم یا وبلاگمو به روز کنم تا کارامو بخونه ولی وظیفه دارم از اونایی که به من لطف دارن و این کم فعال بودن منو به پای مشغله های زندگی میذارن تشکر کنم و ممنونشون باشم . فرصتی باشه به تک تکتون سر می زنم و از خجالتتون در میام . این چند تا کار کوچیک تقدیم همتون :

۱ :

از من مگیر آینه این قلب ریش را

بگذار تا مرور کنم در تو خویش را

پس می زنی همیشه مرا از همیشه ات

اما گرفته ای همه جا دست پیش را

عمریست سینه ام سپر تیر عشق توست

حالا هدف بگیر و بزن آخریش را ...

۲ :

افتادم از چشمت ولی باور ندارم

پر می کشم سوی تو اما پر ندارم

احساس خوبی داشتم وقتی که بودی

احساس خوبی داشتم ... دیگر ندارم

۳ :

خسته ام ، مثل مرغ عشقی که

آسمان بسته هر دو بالش را

خسته از دست کودکی گستاخ

که به دستم گرفته فالش را

دوست دارم به ماه زل بزنم

و بنوشم کمی زلالش را

تا که یک شب خدا بیندازد

داخل حوض من هلالش را

ماه بی معرفت نخند به من ...

شده یکبار احتمالش را -

- بدهی که کسی به یاد لبت

بزند رنگ نو خیالش را ؟!

یا علی ...

ترش و شیرین ...

manebito — Thu, 16 Apr 2009 20:44:18 GMT

سلام به دوستان خوبی که منو در نبودنم هم از یاد نبردن و بهم سر می زنن ، خیلی کم کار شدم ولی این آخرین کارمو بهتون تقدیم می کنم . امیدوارم بپسندین . نظر یادتون نره ...

پشت قاب نگاه قهوه ای ات

شور و شوقی عجیب می بینم

خیره که می شوی به من ، در تو

باغ انگور و سیب می بینم

مثل انگور ترش و شیرینی

مثل سیب از بهشت می آیی

روی پیشانی ام خدای بزرگ

روز اول نوشت : می آیی

آمدی ... جان گرفت زندگی ام

با تو حتی به درد می خندم

به زمستان ، بهار ، تابستان

به درختان زرد می خندم

آفتابی ، گرفته ، بارانی

تو که باشی هوای من خوبست

دشت ، دریا ، کویر ، کوهستان

در کنار تو جای من خوبست

زندگی بودنت کنار من است

آه ... من اشتباه می کردم

وای از آن روزها که در خلوت

کفر گفتم ، گناه می کردم

او تو را داد تا بفهماند -

- به من این را که دوستم دارد

خواست اینگونه حالی ام بکند

زندگی روی خوب هم دارد

عشق یعنی همین که می بینی

سختی و راحتی ، فراز و نشیب

نرسیدن ... رسیدن دو نفر

آخر قصه ای عجیب و غریب

گاهی احساس می کنی باید

حرفهای کلیشه ای بزنی

به سر و روی بیستون دلت

مثل فرهاد تیشه ای بزنی

من دقیقاً رسیده ام به همین

به همین حس و حال رویایی

با خودم فکر می کنم که یکی -

- از همین روزها تو می آیی

می رسی ... من دوباره مثل قدیم

شور و شوقی عجیب می بینم

خیره که می شوی به من ، در تو

باغ انگور و سیب می بینم ...

یا علی

یا مقلب القلوب

manebito — Fri, 20 Mar 2009 19:59:18 GMT

سلام دوستان خوب . از اونجایی که فرصت اینکه به یکی یکیتون سر بزنم و براتون کامنت تبریک بذارم نداشتم گفتم اینجوری بهتون تبریک بگم و این دوبیتی ( فعلاْ ) رو هم تقدیمتون کنم . امیدوارم سالی خوب و پر از اون چیزایی که می خواین داشته باشین ...

بهـــــــــــار آمده ، امــــا هــــنــــوز پـــائــیزم

هــــنـــــوز از عــطــش انـتـظـــــار لـبـــریـزم

نشسته خواب تو بر پشت پلک سنگــینم

نمی گـــذارد از این خـــواب بی تو برخیـزم ...

یا علی ...

بازم یهو دیر شد ...

manebito — Mon, 02 Mar 2009 20:29:18 GMT

سلام . بعضی وقتا حتماً آدم باید از دست بده تا بفهمه چی داشته ... تقصیر خودمونه که قدر چیزایی که داریمو نمی دونیم . بعد یه وقت به خودمون میایمو می بینیم باز یهو دیر شده ... تقدیم به یکی از مهربون ترین و دوست داشتنی ترین پدرهایی که می شناختم ( خدایش بیامرزد ) :

سرد ، خـاموش ، پر از حسرت بـا هم بودن

روز و شب بسته به زنجـیره ی مــاتم بودن

دل به تصویـر تو بر طاقچه هــا خوش کردن

زیــــر بـــار غـــم تـنـهـــائی خـود خم بودن

تـکیه بـر جــای تـو دادن ، بـه تو اندیشیدن

شــــاهــد مــوی سپـیــد گـل مـریـم بودن

آه و دم ، آه اگـــر بــــاز نـــگـــردد یــک دم

نیست اندوهی از این بیــشتــر : آدم بودن

خانه بی قهقهه ات قهـوه ی تلخیست پدر

سرد ، خاموش ، پر از حسرت با هم بودن ...